Ikigai

Ze vraagt hoe het met me gaat en ik zeg onder meer dat ik veel plezier beleef aan het schrijven van mijn blogs. “O ja, die blogs,” zegt ze met een zucht, “daar heb ik een paar van gelezen. Wat wil je dáár nou mee?” Ik sta met mijn mond vol tanden. Wat wil ik met mijn blogs? Ik heb daar nooit zo over nagedacht. “Tja, gewoon, ik vind het leuk om ze te schrijven,” zeg ik een beetje beduusd. En dat is ook zo.

Maar het is meer dan alleen maar leuk. Zeker nu ik al meer dan een jaar wekelijks een blog schrijf, begin ik beter te begrijpen waar ik eigenlijk mee bezig ben.
Kijk, ik wilde al heel lang korte stukjes schrijven. Ik had daarvoor zelfs al een heleboel onderwerpen verzameld in de map ‘ingevingen’ op mijn bureaublad. Ik kwam er alleen nooit aan toe om die stukjes te schrijven, omdat er altijd wel iets te doen was, wat veel belangrijker was. Ik gunde mezelf de tijd niet.
Maar toen Jan een website voor me maakte en ik in de gaten kreeg dat ik daarop van alles zou kunnen publiceren, dacht ik meteen aan de map ‘ingevingen’ en besloot ik om die korte stukjes nu eens eindelijk te gaan schrijven en ze als blogs op mijn site te publiceren. Ik ging dus iets doen wat ik al heel lang wilde. Ik gaf mezelf permissie te gaan doen wat misschien niet meteen ‘nuttig’ was, maar waar ik gewoon zin in had!  En ik pakte het meteen ook maar goed aan: ik sprak met mezelf af om iedere week een blog te gaan schrijven. 

Na de eerste 52 blogs nam ik zes weken ‘vakantie’ om na te gaan wat dit regelmatige schrijven voor me betekende en mezelf de vraag te stellen of ik er wel mee door wilde gaan. Want toegegeven: iedere week een blog is best wel bindend. 
Ondanks dat besloot ik na die zes weken om ermee door te gaan. Ik vond het gewoon leuk om te doen én ik had inmiddels een aardige abonnee-lijst met mensen die me regelmatig lieten weten mijn stukjes te waarderen. In mijn aankondiging weer verder te gaan, noemde ik hen mijn ‘extended family’. Ik blijf het een heel bijzonder gevoel vinden dat er zoveel mensen iedere week mijn blogs lezen.

En nu, na alweer 16 blogs in mijn tweede ‘blog-jaar’ begint dit schrijven voor mij te voelen als wat in Japan een ‘ikigai’ genoemd wordt.

Het woord ‘ikigai’ is moeilijk in één woord te vertalen omdat het een aantal dingen tegelijk betekent. Als ik het woord googel, kom ik voornamelijk op sites terecht van coachings-bureau’s en dergelijke, waar woorden als ‘missie’, ‘passie’ en ‘roeping’ worden genoemd; stuk voor stuk woorden die mij niet erg aanspreken. Veel te ambitieus. Ik vind éen plaats waar het allemaal wat eenvoudiger wordt gesteld en daar wordt gezegd dat een ikigai is: 

* iets waar je van houdt, 
* iets waar je goed in bent, 
* iets wat de wereld nodig heeft en 
* iets waar je voor betaald wordt.

Als ik dit naar mezelf ‘vertaal’, zeg ik:
* ik houd van schrijven. Ik heb er plezier in om woorden te zoeken, zinnen te maken, een stukje mooi in elkaar te zetten, enzovoort.  
* ik vind, dat ik me de kunst van het schrijven in de loop van mijn leven wel eigen heb gemaakt. Ik kan goed schrijven.
* ik zou nooit willen beweren dat de wereld mijn schrijfsels nodig heeft, maar ik zie wel dat er mensen zijn die ze graag willen lezen. Hoe bescheiden misschien ook; het is een bijdrage.
* ik verdien geen geld met mijn blogs. Maar ik voel me ruimschoots beloond door de waardering die vaak blijkt uit de reacties die ik op mijn site, maar ook op andere manieren ontvang.

Terugkomend op de vraag: “Wat wil je met die blogs?”, zou mijn antwoord nu zijn: “Ik wil er niet iets mee in die zin, dat ik er iets mee zou willen bereiken, maar ze betekenen wel veel voor me. Ik ervaar het schrijven van mijn blogs als mijn ikigai. Als iets, waar ik bij wijze van spreken ’s morgens mijn bed voor uit kom.” 
En juist, doordat ik mezelf heb voorgenomen iedere week een blog te schrijven, geef ik mezelf de ruimte om voldoende aandacht en tijd aan mijn ikigai te besteden. Op die manier is het schrijven op-zich een leerschool voor me, want zoals gezegd: ik wil het ‘nuttige’ nogal eens belangrijker vinden dan het ‘prettige en leuke’.
En dan tot slot: de blogs gaan over mezelf. Daardoor verschilt dit schrijven totaal van alles wat ik tot nu toe schreef. Al mijn boeken gaan over mijn inzichten en ideeën over therapie en aanverwante zaken. Nu beschrijf ik mezelf; mijn manier van ervaren, waarnemen en denken. Er ontstaat een beeld van mezelf. Voor lezers, maar ook voor mezelf. Ik zag dat beeld nooit eerder, ik kón het niet zien, omdat ik het wás.
Alles bij elkaar is dit schrijven een ware ontdekkingstocht voor me.

Nu ik dit allemaal rond de jaarwisseling schrijf, de periode waarin mensen hun dierbaren alle mogelijke goeds toewensen in het komende jaar, neem ik de gelegenheid te baat om iedereen die dit leest een ‘ikigai’ toe te wensen; een (dagelijkse) aangename bezigheid, waarin je goed bent en waarmee je iemand (of meer mensen) een plezier doet, zodat je je gewaardeerd en beloond voelt. Wat het ook zal zijn, het zal betekenis en vreugde geven aan je leven.

41 reacties op “Ikigai”

  1. Goedemorgen Riekje,

    Allereerst gelukkig nieuwjaar en ik wil graag zeggen dat ik mij geïnspireerd voel door jouw schrijven. Waar ik dankbaarheid voor voel.

    Groetjes Linda

  2. goedemorgen! Ik wens jou, je dierbaren en je extended family een goed, verbonden en licht nieuw jaar toe.
    Mij inspireer je Riekje met je vorm geven aan dat wat voor jou van waarde is.
    Dank je voor je open hartigheid.
    Veel plezier ermee en ervan!

    Hartelijks, Inge

  3. Goede morgen Riekje,

    Een heel gelukkig Nieuwjaar toegewenst. Dank voor al je openheid in je schrijven. Het voelt heel rijk dat ik mee mag reizen op jouw geschreven teksten.
    In verbinding,
    Veel liefs en een groet Merel

    1. Goedemorgen Riekje, ook de beste wensen voor het nieuwe jaar voor jou. Sinds kort lees ik je blogs en geniet ervan. Soms herkenning zoals “het Heegermeersyndroom” ook in de letterlijke zin , soms een glimlach en ook “hoe werkt dat eigenlijk bij mij” Dus dank voor je stukjes! Groetjes Marjolein

  4. lieve Riekje, jouw blogs zijn voor mij belangrijk juist omdat ze zo dichtbij zijn. Ik maak deel uit van jouw ‘extended family’ maar jij ook van de mijne. Wekelijks verwonder ik mij erover hoe herkenbaar het voor mij is wat je schrijft en steeds weer word ik erdoor geraakt omdat het is alsof je al wist wat me bezighoudt of -op z’n Engels’ ‘what puzzles me’.
    En dat steeds weer…
    Wonderlijk, verwonderlijk, verrassend, onthutsend…
    dichtbij.
    Dank je wel zus! en ga vooral door met blogs schrijven en publiceren op zondagochtend.
    Ik kom er graag voor m’n bed uit.
    Liefs, Nelleke

    1. Ja Nelleke, jij hoort bij extended family, ik niet.
      Wat jij voelt voel ik ook bij de schrijfsels van Riekje, Zij gaat steeds verder Open en zij komt daardoor steeds meer “in” mij.
      Jouw tekst zou ik geschreven kunnen hebben.
      Harteroet, Tom

      1. Oh Tom, hoe kom je er bij dat je niet bij de extended family zou horen? Voor mij hoor je er zeker ook bij. Ik ben altijd blij met je reacties, ook nu weer. Misschien moet ik dit mijn ‘blog-family’ noemen. Klinkt voor mij ook heel goed.

        1. Dank voor je reactie Riekje.
          Ik reageer niet altijd, maar ben altijd geraakt. Ook nu weer door water. Dag lieve “blogfamily” Ik lees de reacties ook vaak. Tom

  5. Goeiemorgen Riekje,
    jou en jouw dierbaren een heel gelukkig, gezond en vruchtbaar jaar toegewenst en hartelijk dank voor dit boeiende verhaal over jouw persoonlijke ‘IKIGAI’. Het is inspirerend en goed om te lezen aan het begin van dit gloednieuwe jaar! Lieve groet, S t e l l a

  6. Annelies van der Meijden

    Iedere zondag een lichtpuntje. Dat is het.
    Gelukkig nieuwjaar Riekje. Voor jou en je geliefden.
    Met liefs, Annelies

    1. Goedemorgen Riekje,

      Wat een heerlijk stukje om te lezen vanmorgen! Voor jou, je familie en alle lezers, de beste wensen. Met een grote glimlach las ik ikigai vanmorgen. Ik word er blij van, het heeft me een verfrissende, nieuwe blik om om me heen te kijken, en te ontdekken waar mijn ikigai ligt. Ik kijk uit naar het nieuwe jaar, waar elke zondagochtend een nieuwe zondagoverdenking van Riekje op de mat ligt. Een mooi vooruitzicht. Lieve groet, inez

      1. Antwoord voor Inez.
        Ja, het is heel bijzonder om te ontdekken dat er iets is wat je graag doet en een soort van vervulling geeft. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor anderen. Ik wens je een mooie ikigai toe!

  7. Marijke Bijleveld

    Lieve Riekje,
    Jouw ‘werkjes’ hebben zo’n prachtige ‘dichtbijige ‘
    kwaliteit en gaan de diepte in .Ze snijden hout!
    Ik proef de toewijding en die smaakt naar meer! Ze zijn “hartig”.
    Happy continuation, Marijke Bijleveld

  8. Dankjewel Riekje. Inspirerend om te lezen wat het schrijven van de blogs jou geeft. Het beeld van jezelf dat je nog niet eerder zag… Via jouw blogs kom je voor jezelf tevoorschijn. Wat bijzonder!
    Ik wens jou in 2022 veel vreugde, liefde en schoonheid.

  9. Goede morgen Riekje, ik wens jou en de jouen een heel goed en gelukkig nieuwjaar!
    Ik lees je stukjes graag en herken er veel in, al heb ik niet zo de behoefte om te reageren, maar wie weet misschien komt dat nog wel!
    Je stukjes inspireren me.
    Dank je wel!
    Tine

    1. Dankjewel voor je reactie. Voel je asjeblieft niet verplicht om te reageren. Dat hoeft echt niet. Maar het doet me wel goed behoren dat mijn stukjes jou inspireren.

      1. Georges Phlippeau

        Dag Riekje,
        Het heeft een paar dagen geduurd voor ik aan het leze van jouw geweldige blog toekwam.
        Ik had het “ druk” met Ikigai, dus was bezig met goede zelfzorg.
        Ik wil je oprecht een zeer inspirerend jaar toewensen en hoop dat je met je blogs nog heel lang verbindend kunt zijn.
        Lieve groeten, Georges

        1. Fijn, om iets van je te horen en wat goed dat je tijd geeft aan goede zelfzorg! Ik hoop met jou het komende jaar ook weer een warme verbinding te voelen.

  10. Paula Van Harn -Weststrate

    Herkenbaar Riekje, wel tijd aan het nuttige geven maar te weinig tijd aan het plezierige voor jezelf, maar ik blijf oefenen!
    Het kan ook samen gaan, ik ga straks lekker in de tuin werken , nuttig en plezierig met de zachte temperatuur van vandaag.
    Gelukkig nieuwjaar!
    Dank voor je blogs, ik lees ze graag!

    1. Ik zag een uitzending over oude mensen in Japan, die tot zo ongeveer hun dood in hun tuinen werken en dat ervaren en benoemen als hun ikigai: ze doen het graag en ze delen de opbrengsten met buren en vrienden. Het was prachtig om te zien hoe gelukkig die mensen waren.

  11. Fieke Tweehuysen

    Hoi Riekje,
    mijn hart maakt een sprongetje als ik zondag mijn mail open en jouw blog zie. Bedankt en een heel goed nieuwjaar.
    Je bent speciaal voor mij en dat is al jaren het geval, ook door je boeken. Ik hoop nog veel inspirerende blogs van je te ontvangen.
    Groeten Fieke

  12. Lieve Riekje
    Wat een prachtig stukje. Ik wist niet dat ikigai dit betekent. Ik vind het een kado dat je zo open over jezelf schrijft: daardoor opent ook iets in mij . Ik wens jou Jan en je dierbaren een gezond en gelukkig 2022. Warme groet, Nicole

    1. Ja, ikigai s een heel mooi begrip. In Japan gaan ze er vanuit dat iedereen een ikigai bezit, en dat je het in de loop van je leven moet zien te vinden. Voor jou ook een goed 2022 toegewenst!

  13. Caroline Jonkman

    Goedemorgen Riekje,

    ik wens je een heel fijn en gezond jaar met al je dierbaren. Ik word altijd blij als ik op zondagochtend je mailtje zie. Ik lees je blogs graag en denk er vaak ook nog een poosje over na. En ik kijk dan hoe dat bij mezelf speelt. Ik ben dus erg dankbaar dat je ermee doorgaat!

    Warme groet, Caroline

    1. Dankjewel voor je reactie. Bijzonder, te horen dat je mijn blogs gebruikt als een soort overdenking. Dat voelt een beetje als een eer voor me en stemt me dankbaar.

  14. Wendelmoet Langerak

    Word altijd blij van je blogs….zoals ik ook blij word van mijn eigen kleine bijdrage
    aan de wereld….laten we vooral doorgaan… liefs Wendelmoet

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *